Tarayıcıda Sekme ve Yer İmi Düzeni Nasıl Kurulur?

Tarayıcı, çoğu kişinin bilgisayarda en uzun süre açık tuttuğu programdır. Buna rağmen tarayıcı düzeni neredeyse hiç kurulmaz; sekmeler birikir, yer imleri yıllar içinde okunmaz bir listeye dönüşür ve sonunda pencere üstünde yalnızca ikonların göründüğü, hiçbir sekmenin adının okunmadığı bir şerit kalır. Bu durum sadece görsel bir karmaşa değildir; aradığınız sayfayı bulmak için harcadığınız saniyeler gün içinde tekrar tekrar birikir ve dikkatinizi böler.

Sekmeler neden birikir

Sekme biriktirmenin arkasında genellikle tek bir sebep vardır: sekmeyi kapatmak, o işi bitirmemiş olma hissini doğurur. Açık kalan her sayfa aslında bir yapılacak işi temsil eder. Sonra okuyacağınız bir yazı, karar vermediğiniz bir alışveriş, tamamlanmamış bir araştırma. Tarayıcı böylece farkında olmadan bir görev listesine dönüşür, ama düzenlenmemiş, sıralanamayan ve arama yapılamayan bir görev listesine. Çözümün ilk adımı, sekmeyi hatırlatıcı olarak kullanmayı bırakmaktır.

Sekmeleri üç kümeye ayırmak

Açık duran her sekme üç kategoriden birine girer. Şu anda üzerinde çalıştığınız sayfalar, sonra dönmek istediğiniz sayfalar ve neden açtığınızı artık hatırlamadığınız sayfalar. Üçüncü grup düşünmeden kapatılabilir; gerçekten gerekliyse geçmişten geri getirilebilir. İkinci grup sekmede tutulmamalı, kalıcı bir yere taşınmalıdır. Geriye kalan birinci grup ise genellikle beş on sekmeyi geçmez ve zaten yönetilebilir bir sayıdır.

Sekme grupları ve pencere ayrımı

Güncel tarayıcıların çoğu sekmeleri gruplayıp renklendirmeye ve bu grupları katlayarak gizlemeye izin verir. Bu özellik özellikle aynı anda birden fazla konuyla ilgilenenler için işe yarar. Bir konuya ait sekmeler tek bir renkli başlık altında toplanır, o konuyla ilgilenmediğiniz sürede grup kapatılarak yer kaplaması engellenir. Alternatif yöntem ise farklı konular için ayrı tarayıcı pencereleri açmaktır; bu, işletim sisteminin pencere geçişini kullanmanıza olanak verir.

Sekmeleri sabitleme özelliği de sıkça göz ardı edilir. Gün boyu açık kalması gereken posta kutusu, takvim ya da müzik sayfası sabitlendiğinde şeridin başında küçük bir ikon olarak durur, yer kaplamaz ve yanlışlıkla kapatılmaz. Sabitlenecek sekme sayısını üç dörtle sınırlamak gerekir; aksi halde sabitlenmiş bölge de kendi içinde bir karmaşaya dönüşür.

Yer imleri: liste değil, ağaç

Yer imi düzeninde en yaygın hata, her şeyi tek bir uzun listeye eklemektir. Yer imleri klasörlerle çalıştığında anlam kazanır. Üst düzeyde beşten fazla klasör olmaması iyi bir ölçüdür: iş, kişisel, referans, alışveriş ve okunacaklar gibi geniş başlıklar çoğu ihtiyacı karşılar. Alt klasörlerde ise iki kademeden fazla derine inmemek gerekir; üçüncü kademeye inildiğinde yer imini bulmak, aramaktan daha zor hale gelir.

Yer imi çubuğu ayrı bir düşünme gerektirir. Bu çubuk her yeni sekmede gözünüzün önündedir, dolayısıyla sadece günlük olarak açtığınız sayfaları barındırmalıdır. Buraya eklenen her şeyin adını kısaltmak da faydalıdır; uzun sayfa başlıkları çubuğu birkaç öğeyle doldurur. Adı tamamen silip yalnızca simgesini bırakmak, çok kullandığınız siteler için ekstra yer kazandırır.

Arşivlemenin doğru yolu

Sonra okumak üzere sakladığınız bağlantılar, günlük yer imi düzeninin dışında tutulmalıdır. Bunun için ayrı bir okuma listesi klasörü ya da tarayıcının kendi okuma listesi özelliği kullanılabilir. Buradaki kritik nokta, bu listenin düzenli olarak gözden geçirilmesidir. Ayda bir defa açılıp hâlâ ilgi çeken bağlantılar okunur, geri kalanlar silinir. Silinmeyen bir okuma listesi kısa sürede sekme kalabalığının bir başka biçimine dönüşür.

Düzeni ayakta tutan alışkanlıklar

• Gün sonunda sekmeleri gözden geçirip işi biten sayfaları kapatmak.
• Yeni bir yer imi eklerken hemen bir klasör seçmek, sonra düzenlerim dememek.
• Üç aydan uzun süre açılmayan yer imlerini silmek.
• Adres çubuğunun geçmişte arama yapabildiğini hatırlamak ve sekmeyi bu yüzden açık tutmamak.
• Çok fazla sekme birikmişse hepsini tek klasöre kaydedip pencereyi kapatmak, sonra o klasörü ayıklamak.

Tarayıcı geçmişinin sandığınızdan çok daha güçlü bir arama yaptığını fark etmek, sekme biriktirme alışkanlığını kıran en etkili adımlardan biridir. Bir hafta önce baktığınız sayfayı, başlığından hatırladığınız birkaç kelimeyle adres çubuğuna yazarak bulabiliyorsanız, o sayfayı açık tutmanın hiçbir gerekçesi kalmaz.

Düzenli bir tarayıcı, iş verimliliğinden çok zihinsel yükle ilgilidir. Otuz açık sekmeyle çalışmak, tamamlanmamış otuz işin sürekli göz ucuyla görünmesi anlamına gelir. Sekmeleri kapatmak ve yer imlerini anlamlı klasörlere yerleştirmek, bu görünmez baskıyı ortadan kaldırır. Bir kez kurulan düzenin haftada beş dakikalık bir bakımla korunabildiğini görmek ise çoğu kişi için sürpriz olur.